Geen fata morgana

door | October 2, 2013

Dubai desert nomairHet is 10:15 AM als ik bij het metrostation Al Qusais word gedropped door mijn chauffeur.  Ik kom drijfnat aan bij de metro. Nee, niet omdat het regende maar omdat ik 5 minuten moest lopen naar de metro met een brandende zon, ad 41C, op m’n smoel. En nota bene in pak ook nog. Ik hou mijn kaart voor de scanner, ren naar de vertrekkende metro en kan me nog net tussen de passagiers wurmen. Ik vraag me af of die douche van een half uur geleden wel zo zinvol was. Ook die goldcard is een leuke marketingtruc van de RTA bedenk ik me, aangezien ik nergens kan zitten. De coupe is werkelijk waar propvol en mijn rechterbeen is inmiddels half numb als gevolg van pressie van menselijk vlees. Lees verder »

Tussen hemel en aarde

door | October 28, 2012

Met een vertraging van een uur kom ik op Schiphol aan, maar gelukkig ben ik op tijd.Vergezeld met De Dietler wordt nog even besloten een biertje te doen alvorens ik door de douane heen ga. Dit blijkt geen slimme zet, want 3 kwartier voor het boarden is de rij dusdanig lang voor de douane dat tijdig bij de gate aankomen in het geding lijkt te zijn. Met optimisme ga ik in de rij staan, echter wordt het optimisme na 40 minuten flink afgebroken aangezien ik op dat moment ergens halverwege sta. Ik besluit een beveiliger aan te spreken en geef aan dat ik over 5 minuten moet boarden. De man glimlacht, knikt begrijpend, haalt me er tussenuit en brengt me naar de scans. Ik bedank hem voor zijn begrip en actie en begin met strip-pokeren. Nadat het spel gespeeld is, begeef ik me met grote spoed naar de gate. Bij de gate aangekomen blijkt iedereen al in het toestel te zitten. Ik excuseer me voor de vertraging bij de medewerkers van Austrian Airlines. Ze hebben begrip voor de situatie en geven aan dat dat Schiphol kampt met personeelstekort en dat het niet aan mij ligt. Ik ben opgelucht, geef ze mijn ticket en laat mijn paspoort zien. Lees verder »

Junk zoekt shot

door | October 14, 2012

Haal ik wel voldoende uit het leven en ben ik wel tevreden? Nee, luidt het antwoord. Hup, meer focus op carrière en studie. Door opgedane ervaringen in het leven ontstaat en overheerst het sterke gevoel van achterstelling op verschillende terreinen en de wonderbaarlijke leeftijd van 30 nadert vluchtig. Dit zorgt voor pressie en dat wordt vergroot door begeerte voor verdere identiteitsinvulling en algemene zingeving aangaande het leven, dat sterk maatschappelijk en vanuit het verleden wordt aangestuurd. De overtuigingen en doelstellingen in het leven volgen elkaar rap op. Doelstelling gerealiseerd?, dat wordt gevierd!. Na 5 minuten euforische belevenissen is de pret uit. Op naar een nieuwe doelstelling en natuurlijk activatie/vergroting van de droomstaat die zo goed en vertrouwd voelt. Dat is immers het enige houvast. Een nieuwe shot is hoog noodzakelijk. Het ego schreeuwt erom en het moet worden bevredigd. Lees verder »