Some Things Last A Long Time

door | April 20, 2014

Alhoewel ik er niet meer ben, ben ik er nog wel.
Een ferme onoverbrugbare afstand, maar nog immermeer een eenzijdig innerlijk duel. Jij bent er niet meer, maar toch ook weer wel.

Onreduceerbaar is het woord, daar jij er niet meer bent.
Geenszins worden de verhoudingen van ons als mens en de werkelijkheid verstoort: intentionaliteit alom. Klinkt dit ambivalent?
Het ogenschijnlijke voordeel dat liefde heeft is dat zij zichzelf universeel maakt door tijdsgebondenheid. Zij is echt voor zolang het nog niet tot haar einde is.

Alhoewel jij er niet meer bent, ben je er nog wel.
Ik ben er niet meer, maar toch ook weer wel.

Geen fata morgana

door | October 2, 2013

Dubai desert nomairHet is 10:15 AM als ik bij het metrostation Al Qusais word gedropped door mijn chauffeur.  Ik kom drijfnat aan bij de metro. Nee, niet omdat het regende maar omdat ik 5 minuten moest lopen naar de metro met een brandende zon, ad 41C, op m’n smoel. En nota bene in pak ook nog. Ik hou mijn kaart voor de scanner, ren naar de vertrekkende metro en kan me nog net tussen de passagiers wurmen. Ik vraag me af of die douche van een half uur geleden wel zo zinvol was. Ook die goldcard is een leuke marketingtruc van de RTA bedenk ik me, aangezien ik nergens kan zitten. De coupe is werkelijk waar propvol en mijn rechterbeen is inmiddels half numb als gevolg van pressie van menselijk vlees. Lees verder »

Tussen hemel en aarde

door | October 28, 2012

Met een vertraging van een uur kom ik op Schiphol aan, maar gelukkig ben ik op tijd.Vergezeld met De Dietler wordt nog even besloten een biertje te doen alvorens ik door de douane heen ga. Dit blijkt geen slimme zet, want 3 kwartier voor het boarden is de rij dusdanig lang voor de douane dat tijdig bij de gate aankomen in het geding lijkt te zijn. Met optimisme ga ik in de rij staan, echter wordt het optimisme na 40 minuten flink afgebroken aangezien ik op dat moment ergens halverwege sta. Ik besluit een beveiliger aan te spreken en geef aan dat ik over 5 minuten moet boarden. De man glimlacht, knikt begrijpend, haalt me er tussenuit en brengt me naar de scans. Ik bedank hem voor zijn begrip en actie en begin met strip-pokeren. Nadat het spel gespeeld is, begeef ik me met grote spoed naar de gate. Bij de gate aangekomen blijkt iedereen al in het toestel te zitten. Ik excuseer me voor de vertraging bij de medewerkers van Austrian Airlines. Ze hebben begrip voor de situatie en geven aan dat dat Schiphol kampt met personeelstekort en dat het niet aan mij ligt. Ik ben opgelucht, geef ze mijn ticket en laat mijn paspoort zien. Lees verder »