Leven en werken vanuit essentie: existentiële reflectie voor professionals

Bij tal van (young) professionals is zichtbaar dat er geworsteld wordt met de verhouding tussen de beroepsmatige functie van de persoon en wie die persoon als mens werkelijk is. Deze disbalans kan grote gevolgen met zich meebrengen, zoals toenemende zingevingsvraagstukken, (zelf)vervreemding, gebrek aan energie en motivatie, spanningen op de werkvloer en burn-outs. Zowel met het oog op het persoonlijke welzijn als in het kader van het professionele functioneren is het daarom zinvol om constructief te onderzoeken wie je als mens bent, door welke waarden je wordt gedreven en wat dit concreet betekent voor jouw professionele functioneren en jouw levensmissie.

Lees verder

Over ziekte, medische wasknijperleipheid en herstel

kliniclownsHet is maart 2014 en voel me al enige tijd niet lekker. Ik word geteisterd door vreemde pijnen, tal van vage lichamelijke sensaties en enorme vermoeidheidsaanvallen, resulterende in semi bedlegerigheid. Volgens de huisarts is er niets aan de hand, dus ik zet de bestaande levenswijze –enigszins vertraagd- vrolijk voort.
In de zomer van 2014 beland ik uit het ‘niets’ tweemaal op de spoedpost van het OLVG te Amsterdam. Na enig onderzoek kan er geen aantoonbare oorzaak worden gevonden. De vermoedens van artsen lopen uiteen. Het advies luidt; vervolgonderzoek op diverse terreinen. En dat aanvragen blijkt geen makkelijke klus, want hetgeen vastgesteld en bijbehorende informatie dient te worden doorgezet naar mijn huisarts. Het dagelijks contacteren van mijn huisarts resulteert constant in dezelfde berichtgeving; ‘We hebben nog niets van het ziekenhuis ontvangen’.

Lees verder

Geen fata morgana

Dubai desert nomairHet is 10:15 AM als ik bij het metrostation Al Qusais wordt gedropped door mijn chauffeur.  Ik kom drijfnat aan bij de metro. Niet omdat het regende, maar omdat ik 5 minuten moest lopen naar de metro met een brandende zon ad 41c op m’n smoel. En nota bene in driedelig pak ook nog. Ik houd mijn kaart voor de scanner, ren naar de vertrekkende metro en kan me nog net tussen de passagiers wurmen. Ik vraag me  ondertussen af hoezeer die douche van een half uur geleden zinvol was. Ook die goldcard is een leuke marketingtruc van de RTA bedenk ik me, aangezien ik nergens kan zitten. De coupé is werkelijk waar propvol en mijn rechterbeen is inmiddels half numb als gevolg van pressie van menselijk vlees.

Lees verder

Tussen hemel en aarde

Met een vertraging van een uur kom ik op Schiphol aan, maar gelukkig ben ik op tijd. Vergezeld met De Dietler wordt nog even besloten een biertje te doen alvorens ik door de douane heen ga. Dit blijkt geen slimme zet, want 3 kwartier voor het boarden is de rij dusdanig lang voor de douane dat tijdig bij de gate aankomen in het geding lijkt te zijn. Met optimisme ga ik in de rij staan, echter wordt het optimisme na 40 minuten flink afgebroken aangezien ik op dat moment ergens halverwege sta. Ik besluit een beveiliger aan te spreken en geef aan dat ik over 5 minuten moet boarden. De man glimlacht, knikt begrijpend, haalt me er tussenuit en brengt me naar de scans. Ik bedank hem voor zijn begrip en actie en begin met strip-pokeren. Nadat het spel gespeeld is, begeef ik me met grote spoed naar de gate. Bij de gate aangekomen blijkt iedereen al in het toestel te zitten. Ik excuseer me voor de vertraging bij de medewerkers van Austrian Airlines. Ze hebben begrip voor de situatie en geven aan dat dat Schiphol kampt met personeelstekort en dat het niet aan mij ligt. Ik ben opgelucht, geef ze mijn ticket en laat mijn paspoort zien.

Lees verder

Junk zoekt shot

Haal ik wel voldoende uit het leven en ben ik wel tevreden? Nee, luidt het antwoord. Hup, meer focus op carrière en studie. Door opgedane ervaringen in het leven ontstaat en overheerst het sterke gevoel van achterstelling op verschillende terreinen en de wonderbaarlijke leeftijd van 30 nadert vluchtig. Dit zorgt voor pressie en dat wordt vergroot door begeerte voor verdere identiteitsinvulling en algemene zingeving aangaande het leven, dat sterk maatschappelijk en vanuit het verleden wordt aangestuurd. De overtuigingen en doelstellingen in het leven volgen elkaar rap op. Doelstelling gerealiseerd?, dat wordt gevierd!. Na 5 minuten euforische belevenissen is de pret uit. Op naar een nieuwe doelstelling en natuurlijk activatie/vergroting van de droomstaat die zo goed en vertrouwd voelt. Dat is immers het enige houvast. Een nieuwe shot is hoog noodzakelijk. Het ego schreeuwt erom en het moet worden bevredigd.

Lees verder